İYİLİKTEN MARAZ DOĞAR MI?

İnsanlar gerçekten çok ilginç... Hatta bazen öyle davranışlar sergiliyorlar ki insan hayret etmekten kendini alamıyor. Özellikle de hayatınız boyunca birilerine el uzatmış, zor günlerinde yanlarında olmuş, ihtiyaç duyduklarında destek vermişseniz, bazı gerçeklerle daha çabuk yüzleşiyorsunuz.

Bugünün dünyasında insanların değer ölçüsü ne yazık ki karakter, dostluk ya da vefa değil, çoğu zaman menfaat olmuş durumda. İşlerine yaradığınız sürece yanınızda olanlar, sizinle aynı karede görünmek isteyenler, her paylaşımınızı beğenenler, her sözünüze destek verenler, bir gün çıkarları sona erdiğinde bambaşka bir insana dönüşebiliyor.

Daha da komiği ne biliyor musunuz? Sanki çok büyük bir tavır koyuyorlarmış gibi sizi sosyal medyada takipten çıkıyorlar. Yetmiyor, bir de engelliyorlar. Kendilerince sizi cezalandırdıklarını düşünüyorlar. Oysa insanın aklına şu soru geliyor. Gerçekten ne değişti? Takip etseniz ne olur, etmeseniz ne olur? Bir insanın değeri, bir sosyal medya uygulamasındaki takip butonuyla mı ölçülür?

Aslında bu davranışlar karşı taraf hakkında çok şey anlatıyor. Çünkü güçlü karakterli insanlar sessizce yollarına devam ederler. Kendilerini ispatlamak için gösterişe ihtiyaç duymazlar. Küçük hesapların, anlamsız egoların peşine düşmezler. Ancak bazı insanlar vardır ki, kırgınlıklarını bile olgunlukla yaşayamazlar. İlk fırsatta kendilerince mesaj vermeye çalışırlar.

En acı olanı ise bu tavırları sergileyenlerin çoğu zaman sizin iyilik yaptığınız insanlar olmasıdır. Zor zamanlarında arayan, destek isteyen, kapınızı çalan, derdini paylaşan kişiler... Gün gelir şartlar değişir ve bir bakarsınız ki ortada ne vefa kalmıştır ne de hatır. İşte tam bu noktada büyüklerimizin yıllardır söylediği o sözün ne kadar anlamlı olduğunu anlıyoruz: 'İyilikten maraz doğar.'

Elbette bu söz iyilik yapmayın anlamına gelmiyor. Çünkü iyilik, insan olmanın en güzel taraflarından biridir. Ancak iyilik yaparken karşılık beklememeyi öğrenmek gerekiyor. Çünkü beklenti arttıkça hayal kırıklığı da büyüyor. İnsan bazen yaptığı iyiliğin unutulmasına değil, nankörlükle karşılık bulmasına üzülüyor.

Yine de bütün bunlara rağmen iyilikten vazgeçmemek lazım. Çünkü karakterimizi başkalarının davranışları belirlememeli. Birileri vefasız diye biz de vefasız olmayacağız. Birileri nankör diye biz de iyilikten uzaklaşmayacağız. Ancak kimin gerçekten dost, kimin sadece işi düştüğünde yanımıza gelen biri olduğunu da unutmayacağız.

Hayatın en büyük öğretmenlerinden biri zamandır. Zaman geçtikçe herkes gerçek yüzünü gösterir. Kimileri dostluğunu, kimileri ise menfaatini ortaya koyar. O yüzden insanların sizi takip edip etmemesine, engelleyip engellememesine takılmayın. Çünkü önemli olan sanal dünyadaki görünürlük değil, gerçek hayattaki duruştur.

Günün sonunda geriye kalan şey takipçi sayıları değil, bıraktığınız izlerdir. İnsanların telefonlarında kayıtlı olmanız değil, gönüllerinde yer edinmenizdir. Vefa bilenler zaten kalır, menfaat peşinde olanlar ise bir gün mutlaka gider. Gidenlere üzülmek yerine, kalanların kıymetini bilmek gerekir.

Almina Besra BABAR